10 Ocak 2010 Pazar

Çürümüş Mutluluklar

Kusursuzdunİncitmezdin beniKusursuzdun dediysemYakıştıramadım sana hiçbir kusuruDeğişen neydi bilmiyorumBeni böylesine karmaşaya itenÖfkeye , vazgeçmişliğe , direnmeye , vazgeçememişliğeSevmeye ,sevmemeyeSeniyse bu kadar kırıcılığa…Öfkem, nefretim, sevgimKarıştı hepsi birbirineHepsini terk etmeliyimDönmemeliyim içimeO karanlık , Bir köşeye atılmış,Kendinden geçmiş hayaller,Ve onların acı veren kokusuna…Belki yeni bir başlangıç !!Ama nasıl atacağım o çürümüş hayalleri,Ve peşinde sürükledikleri mutsuzlukları?Yüküm o kadar ağırken,Nerden, nasıl başlayacağım?Kime emanet edeceğim,Kimden yardım isteyeceğim?Bu kadar dibe vurmuşken…

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder