Baktığım tüm kadınlar etten kemikten ibaretti
Baktığım tüm vücutlar etten ve kemikten
Tüm düşünceler kısıtlı
Eksikti hep bir şeyler
Dokunsam da hissedemezdim
İçip içip kaybolurdum sokaklarda
Düşüncelerimi kaybederdim
Ve kendimi…
Sonra oturup saatlerce insanları izlerdim
O kadar amaçsız bir o kadar ders verirlerdi
Güneşli bir günde seni gördüm bir ara
Güneş yüzünü parlatıyordu
Gökten inmiş gibi berraktın
Kalbime bir şeyler fısıldanmaya başladı o an
İçini görebiliyordum sanki
Dokunabilirdim
Hiç tanımasam da anlatabilirdim seni saatlerce
Bu bir çeşit aşk olmalıydı
Seninle büyüyüp şekillenecek
Bir çeşit kitap olmalıydı bu sayfaları boş biz yazalım diye…
Tanıştık, haklıymışım, ben düşüncelerine dokundum
Sana anlatmama gerek yoktu
Biliyordun zaten her şeyi
Biliyordum zaten tüm düşüncelerini
Geriye sadece keşfetmek kaldı…
Konuştukça yaşadıklarımızın bile aynı olduğunu keşfettik
Her gün biraz daha artan sevgi
Her gün biraz daha büyüyen aşk olmalıydı bu
Öğrendim sevmeyi, aşkı, acıyı, tatlıyı , huzuru
Sonra sen kayboldun birden
Kayboldum birden
Ete ve kemiğe dönüştü yine tüm vücutlar
Düşünceler kayboldu
Ruhlar anlamsızlaştı
Tıpkı eskisi gibi
Esip geçen bir rüzgar gibi
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder